Thursday, March 5, 2015

गीत

0 राय सुझाबहरु
प्रतिकृया:- 
~~ गीत ~~

त्यता तिम्रो खुसि फुल्दा यता आँशु पग्लिरह्यो
एकनाश हुन्छु भन्थ्यौ मौसमसरि बदली गयौ

 
जति टाढा भए पनि गाढा भयो याद झन-झन
ढुंगा जस्तै कठोर भयो रुनु पर्दा मेरो यो मन
नदीसरि एकनाश जिन्दगी यो बगिरहयो 
 सम्झनामा तिमीसंगै आसु मेरो झरीरह्यो !
 
तिमी संग टाढा हुँदा मन मुटु दुखाइरहे
  विछोडका पलहरु मनभित्र लुकाईरहे
खुसीहरू ओईलिएर फूलसरी झरिगयो
तिमी संगै जिउने आसा आज यसै मरिगयो !

Monday, March 2, 2015

मुक्तक थुंगाहरु

0 राय सुझाबहरु
प्रतिकृया:- 
मुक्तक  थुंगाहरु

तिमी खुशी देख्दाखेरि खुशी हुन्छ मन !
धर्ति आकाश भएपनि नहराउने आफ्नोपन
लाँलीगुराँस बनैभरी ढकमक्क फुलिदिंदा -
तिम्रै मात्र वरिपरी भइरहुँ लाग्छ झन !!

कैले घाम कैले छायाँ रीत जिन्दगीको
संघर्षमा डटिरहे जीत जिन्दगीको !
मरुभूमिमा फूलहरुको सुवास पाउँदा_
गुनगुनाई रहुँ लाग्छ गीत जिन्दगीको !!

खोज्दै हिडे कैले भेट्नु तीर जिन्दगीको !
कैले पनि नसकिने पीर जिन्दगीको
हरेकपल दुखले नै रेटेको छ जिन्दगानी -
आफ्नै हातले लेख्नु पर्छ तकदिर जिन्दगीको !!

भाग्यमानी ठाने,जल्ले प्रेमलाई काम सम्झिदिए
कामसँग प्रीति गाँस्दा आफैलाई बिर्सिदिए !
न प्रेम गर्न सके न त काम नै गर्ने सके-
प्रेम र काममा अल्झिएर दुबै अधुरो छोडिदिए !!
 
फूल सधैँ मुस्कुराई सौन्दर्य बाँडिदिन्छ
पुतली झन् सुन्दरतामा रमाएर नाँचिदिन्छ !
दुखेको मन फुल्याईदिन्छ,सुवासमा लठ्याईदिन्छ-
डाली डाली पात पात प्रिती गाँसिदिन्छ !!

प्रेम पोखी पत्र लेखि कति पारौ खातै खात
थाती रहयो मनभरि तिमीसँग गर्ने बात !
जति टाढा भएपनि उति नजिक हुन्छ मन -
नबोले नि नभेटेनी नहराउने आफ्नोपन !

अरुलाई भुलाउदै आफ्नै झोली भर्छौ तिमी
आदर्शको खोल ओडी मनोमानी गर्छौ तिमी !
सयौ सपना मनमा फुल्दै मनभित्रै झरिसक्यो-
पलासको फूल बोकी के को सुवास छर्छौ तिमी !!


आश जति निरास भयो मुटु भरि दुख्यो देश
विश्वको उच्च शिर बोकी संसारमा झुक्यो देश !
छलकपट जालझेलमा अल्झिरहने कैले सम्म?
आँशुको भेल बनी परेलीमा बग्यो देश !!
 

Friday, February 13, 2015

कविता

0 राय सुझाबहरु
प्रतिकृया:- 
 “प्रेम प्रतीक्षा”
–––––––––––––
कल्कलाउँदो बिहानीको
लाली किरणमा
रातो चुम्बनजस्तो तिम्रो प्रेम
कहिल्यै धित नमर्ने
संगीतको धून जस्तो
तिम्रो आलिङ्गन
मनको आकाशभरी
 सुमधुर जुनेली साँझ
साऊती मारिरहेका बतास
संगीतको धून
जाईजुहीका अजम्बरी बास्ना
  अटुट फैलिरहेछ ।

पाखाभरि फक्रिएको
लालीगुराँशको सौन्दर्य बोकेर
रातो गुलाबमा प्रतिबिम्बित
मेरो मुटु तिम्रै लागि धड्किरहेछ ।
प्रेमको उज्यालो बिहानी बोकेर
सागरमा उर्लिएका
रहरलाग्दा छालहरुसँग
बयली खेलिरहेका सेता सपनाहरु
यो दूर दराजमा सुरक्षित गरिरहेछु म 

म जहाँ रहे पनि
 रातको जूनमा तिमि मुस्काइदिन्छौ
दिनको घाममा न्यानो बनीदिन्छौ
  पाइलाहरु तिम्रै सहारा खोज्छन् ।
गोधूलि साँझका पन्नामा
आकाशमा उडेका
राजहाँसका सेता पखेटामा परेका
चन्द्रमाको मुस्कानमा तिम्रो नाम लेख्दै
तिम्रो काखमा लुटुपुटिएका
रुमानी यादहरु तैरिरहेछन् ।
प्रेमका अविरल नदीहरु
  वात्सल्य, मातृत्व, भातृत्व
परिवारको ममत्व
आफन्तप्रतिको अपनत्व
साथीभाइप्रतिको लगाव
  समाज मातृभूमिप्रतिको दायित्व हुँदै
  दुई आत्मा एक–अर्काप्रतिको
  चाहना र प्रेमको मोहमा
मन बेस्सरी गाँजिएको छ ।

मनको क्यानभासमा
तिम्रो तस्वीर छ
धर्तिको अर्को कुनामा
नाइल नदीको पुछारमा
 म तिम्रै पर्खाइमा छु
भूमध्य सागरको निर्जन किनारमा
 एक डालो पारिजातको
 फूल लिएर तिमीलाई कुरिरहेछु ।

Saturday, January 10, 2015

उमेर बेचेर सपना उमार्दै (कविता)

0 राय सुझाबहरु
प्रतिकृया:- 
उमेर बेचेर सपना उमार्दै (कविता)
जसरी नदीहरू सागरको खोजीमा भौतारिन्छन्
आफू भन्दा गहिरोपनामा
 आफूलाई समाहित गर्न चाहन्छन्
 
त्यसरी नै मेरो आत्मा
 तिम्रो प्रतिबिम्ब खोज्न एकनाश बगीरहन्छ
एक्लै आफ्नै वेगमा निरन्तर बगिरहन्छ
मात्र एक्लोपना लिएर
तिमी र मैले कल्पेका रंगिन सपनाहरु
अनायासै नदिका दुई किनारा जस्तै भएको छ,
 छताछुल्ल भएर पोखिएका सपनाका रंगहरु
 अँजुलीभरि उठाउन खोज्दा खोज्दै सुकिसकेको छ ।
 रित्तो सडक जस्तो सुन्यता छाएको मनभित्र
 पीडाका कालो बादलहरु मडारिरहेका छन्
आकांक्षाहरूका असंख्य ताराहरु
 झिलिमिली उदाउँदा
बग्रेल्ती छरिएका महत्वकान्क्षाहरूलाई टेकेर
कर्कलाको पातका मोतीहरू टिप्न खोज्दैछु
जिन्दगीका भाग्यरेखाहरूलाई
बालुवाका बगरमा उँटका पाइलाहसँग दाँज्दै
 औंशीमा चन्द्रमा खोज्दैछु
आगोमा जलेर शीत झार्दैछु
जसरी आंधीहुरी सहेर पहाड मुस्कुराउँछ
 सामुन्द्रिक छालका लहरहरु उर्लिदा पनि
सागर स्थिर शान्त बस्छ
चुनौतिको हिउँ थुपारेर हिमाल सुन्दरता बाडछ
यो बन्जरभूमिमा उमेर बेचेर
म पनि सपना उमार्दैछु
 बल बैंशका तागतहरू सुम्पेर
 हाँसो खुसी खोज्दै छु
पसिनाको रगतसँग डलर साट्दै छु
हो,पसिनाको रगतसँग डलर साट्दैछु
 

Wednesday, December 17, 2014

झरी र म ( कविता)

0 राय सुझाबहरु
प्रतिकृया:- 


 झरी र म
भगवती बस्नेत
---------------

गगनचुम्बी भवनहरुमा ठोक्किदै
मेरै शिर माथि नै बज्रिए झैं
अविरल अनवरत रुपममा झरिरहेछ /बर्षीरहेछ
धर्ति रुझिरह्यो
धर्तिले नै फेरि मेरो मन रुवायो !

 अतृप्त प्यास बोकेर
सुस्ताई रहेको धर्तिमा
सम्भावनाका गोरेटोहरु पहिल्याउँदै
झ्यालको कापाबाट
चिसो सिरेटोले लहराएको
कालो घटा रुपी
मेरो केश
त्यही केश सुम्सुम्याएर
दृश्य तर कल्पनाको अमूर्त रुप आयो
मनको बागमा थपक्क बसेर कतै हरायो !

सुनौला सप्तरङ्गी स्वप्न सजाएर 

मनमोहक रङ्गीबिरङ्गीमा
छाँटिएको आसक्त मेरो जीवन
सुख र दु:ख र आँशुमा डुबेका क्षणहरु
मेरो सुदूर विगतदेखि वर्तमान छिचोल्दै
र हाँसोको सङ्गम बनेर
झरी रहे झरी सँगै एकनास झरी रह्यो !

झरीसँगै झरेका मोतीदानाले
मन हलुङ्गो पारेको क्षण
आशातित तिम्रा यादहरु

 फरक भयो जीवनलाई हेर्ने
मेरो नौलो दृष्टिकोण
नयाँ आयाम झरीसँगै
म पनि खुल्न चाहन्छु
खुल्ला आकाश बनेर !

आकाशको गर्जनले झस्काउँछ
मनहरु र मनभित्रका
उकुसमुकुस भावहरु
गर्जीरहयो झरीको झराइमा
पाएको चीसोपन, शीतल कोमलता
यही चाहन्छ मन
सबै कलुषता बगेर जाउन मनभरीका
आक्रोश, रिस र संवेगहरु !

 
तिमी आकाश
म धर्ति
मेरै छातीमा बग्ने तिमी समुद्र
त्यही समुद्रबाट वाफिएको पानी
तिमी जति माथि उडेर
जति नै आकाश चुमे पनि
अन्तत: तिमी खस्ने म माथि नै त हो
तर पनि तिमी
क्षणिक आकशको गति नापेर
तिमी भने मसँग नै पौठेजोरी खेलिरहेछौ !

प्रकृति सम्मत नियम नै रहेछ
प्रिय आखिर तिमीलाई तल झर्ने पर्छ
मलाई थाहा छ प्रिय

झर्दा पनि निचोरिएर नै झर्नु पर्छ
माने पनि नमाने पनि
आखिर तिमीलाई
थामिदिने बोझ म नै त हुँ ।

यसैले त प्रिय धर्ती भएर
यही पल्लो पाटोमा
म तिम्रा सारा गुनासाहरु झेली रहेछु
जसरी झरी हुरी सुनामी अनेक प्रलय सहेर
धर्ति मुस्कुराई रहन्छ
धर्ती झैं चुप चाप म सही रहेछु
म मुस्काई रहेछु !

Friday, November 28, 2014

सार्क काठमाण्डौ (कविता)

0 राय सुझाबहरु
प्रतिकृया:- 
सार्क काठमाण्डौ

कार्बन डाईअक्साईडले
 छ्याक्टे पारेको अनुहार
निरन्तर भूस्याँहरुले लुछेर हैरान पारेको शरिर
हरदमको गुहार माग्ने काठमाडौं
यसपटक त बेहुलीझैँ सिंगारिएकी छौ रे नि...
सुन्तली र सानेले तिम्रो बखान गर्दै थिए
सार्कको डण्डिफोरले शिशिरमा पनि
बैश फूलेको काठमाडौं
यतिखेर मैले तिमीलाई
एकदम मिस गरिरहेको छु !