Saturday, March 26, 2016

मुक्तकहरु

0 राय सुझाबहरु
प्रतिकृया:- 

मुक्तकहरु 


तिर्खा पानीको तर मूल्य प्यासको हुन्छ 
मृत्यु सत्य हो तर मूल्य सासको हुन्छ l
प्रेम त धेरै धेरैले गर्छन् यस दुनियाँमा -
प्रेम महत्वको तर मूल्य बिश्वासको हुन्छ ।।
~~~मुक्तक ~~
नझार आँशु भन्यौ गह भरिसकेपछि
नगर माया भन्यौ मन परिसकेपछि ।
दुखायो मन भिजायो सिरानी कति कति-
नतर पारि भन्यौ जँघार तरिसकेपछि ।।
LikeShow more reactions
Comment
काफल पाक्यो काफल पाक्यो चरी बोलाउँछे
परदेशीलाई सम्झि वनमा न्याऊली मनै रुवाउँछे ।
ज़िन्दगीका कैयौ बसन्त मरुभूमिमा विते गए-
गाऊँ घर सम्झि ल्याउदा मनमा कोशी सुसाउँछे ।।
Bhagawati Basnet's photo.
15 hrs
तिर्खा पानीको तर मूल्य प्यासको हुन्छ
मृत्यु सत्य हो तर मूल्य सासको हुन्छ l
प्रेम त धेरै धेरैले गर्छन् यस दुनियाँमा -
प्रेम महत्वको तर मूल्य बिश्वासको हुन्छ ।।


जति टाढा हुन खोज्यौ उति उति नजिक आएँ
तिम्रो स्वभाव शालीनता त्यसै त्यसै मन पराएँ ।
मेरो बानी उस्तै अझै तिमीलाई राख्ने नानी उस्तै-
यो मनको क्यानभासमा तिमीलाई सजाईरहें !

Sunday, February 14, 2016

प्रिय भ्यालेन्टाइन !

0 राय सुझाबहरु
प्रतिकृया:- 
प्रिय भ्यालेन्टाइन !
प्रिय भ्यालेन्टाइन !
समुन्द्रपारीको देशबाट तिमीलाई एकभारी सम्झना!
प्रिय मैले हरपल तिम्रो सम्झनामा पवित्र मायाको नुनिलो आँसु बगाएको छु र अझै बगाई रहनेछु। थाहा छैन यी आँसुका भेलहरु कहिलेसम्म बगिरहन्छन्। हुन त, तिमीलाई सम्झिने दिनले घुमिरहनु पर्दैन, अँध्यारो हुनु पर्दैन। तिमीलाई सम्झिनका निम्ति एकान्त र भिडको आवश्यकता नै पनि छैन। मसँग त्यस्तो कुनै पल छैन, जहाँ तिम्रो याद नहोस्, त्यो सास पनि अपुरो लाग्छ, जहाँ तिम्रो यादको सुवास मिसिएको नहोस्। तिम्रो प्रेमको अलौकिक दुनियामा हरपल रमाउँछु म किनकी, हाम्रो प्रेमको अस्तित्व त्यही नै हो।
प्रिय भ्यालेन्टाइन ! प्रेममा मानिस सधैँ  रूनुपर्छ, कहिले खुसीको बसन्त बहारले त कहिले शिशिरको सिरेटोको आभासको चोटले। तर पनि प्रेमबिना जीवन अधुरो र अपुरो लाग्छ। रुप, सौन्दर्य, धन सम्पति, प्रतिष्ठा, योग्यताको बलमा कसैको यौवन त पाइन्छ तर प्रेम पाउन सायदै सकिएला। हाम्रो जीवन लुगा भइदिएको भए मान्छेहरुले यसलाई चाहे अनुरुप बदल्दै लगाउँथे होला। तर जिन्दगी त एक अटल सगरमाथाको उचाइ जस्तो रहेछ जो लक्ष्य र संघर्षले मात्र प्राप्त गर्न सकिने छ।
जिन्दगी एउटा बलेको दियो रहेछ कुनबेला निभ्ने हो त्यसको कुनै टुङ्गो छैन। समयको भेल पनि अचम्म लाग्दो छ सधै बगिरहन्छ निरन्तर आफ्नै गतिमा त्यसलाई रोक्ने सामार्थ कसैमा छैन। हरेक काम सुरु गर्नु अघि कतै निस्कनु अघि तिम्रो सुन्दर निस्पाप निर्मल अनुहार सम्झन्छु, खोइ कहाँबाट सुरु गरुँ, हरपल मेरो नजर वरिपरी घुमिरहने तिम्रो सुन्दर प्रतिविम्ब।  आँखा खुल्नसाथ बिहानका घामका धर्साहरु तन्नेरी भए झैँ तिम्रा यादहरु ताजा हुँदै जान्छ। प्रेममा शरीर भन्दा पनि भावना महत्वपूर्ण हुने रहेछ। किनकी प्रेम सम्बन्ध शरीरले नभएर मनसँग मन जोडिने रहेछ।
प्रेममा एउटा यस्तो रसायन हुने रहेछ। जसले दुई भिन्न अन्जान व्यक्तिलाई आफ्नो बारेमा भन्दा एक अर्काको बारेमा सोच्न, एक अर्काको ख्याल राख्न, एक अर्कालाई असीमित मायालु भाव पोख्न, एक अर्काको सुख-दु:खमा सरिक हुन अनि एक अर्कालाई आफूभित्र महसुस गर्न बाध्य बनाउने गर्छ। प्रेमको आवश्यकता सुन्दरता नभएर सुन्दर मन हो। सपना होस् या विपना, शरीर आफ्नो हुन्छ सोचाई र कल्पना हर समय तिम्रो नै भैदिन्छ। जब तिम्रो प्रेमको संसारमा डुब्छु, संसारका विलासी वस्तुले दिने आनन्द भन्दा हजारौँ गुणा आनन्दको महसुस गर्छु। मैले गर्ने प्रेम सबै भन्दा फरक छ।
म अरुलाई देखाउन प्रेम गर्दिन। म सदा आफू खुशी हुन् प्रेम गरिरहन्छु। मलाई लाग्छ प्रेम न आकर्षण हो, न शारीरिक सम्बन्ध हो। यो त एउटा आत्माविश्वास र एक अर्काप्रतिको समर्पण हो। जुन सदैव गुलावले झैँ सुवास दिइरहन्छ र आफैंमा फक्रिरहन्छ। चखेवा र चखेवीको जोडी जस्तै टाढा भए पनि यसमा हरपल सामिप्यको आभास भैरहन्छ। प्रेमदहमा पसे पनि चाहेर कहाँ सधैँ र सँगै हुन सकिने रहेछ र?
 तर मेरा सपना, चाहना, व्यवहार अनि भावनाहरु तिमीप्रति नै समर्पित छन्। यिनै सपनाहरुले मभित्र नयाँ नयाँ सोच पैदा हुने गर्छ। यिनै सकारात्मक सोचले मलाई कल्पनाशील बनाउँछ। मेरो कल्पनाले प्रयोग गर्नलाई मलाई सधैं उत्प्रेरित गर्छ। प्रयोगले निरन्तर प्रयासमा धकेल्छ र त्यही निरन्तर प्रयासले परिणाम दिन्छ। यसैमा म निरन्तर लागि रहेछु। मेरो कल्पना चाहना र सपनासँगै तिमीप्रतिको मेरो लगाव कुनै कुराले छुटाउन सकेको छैन। कुनैबेला असम्भव लागेको कुरा एकदिन सार्थक हुन्छ।
प्रेम पूरा जीवन बिताउने साधन हो। यसलाई पूर्ण विश्वास र समर्पण चाहिन्छ। यो काँचो धागो जस्तै पनि हो। थोरै गल्ति र लापरवाहीले पनि प्रेमको धागो चुँडिन सक्छ। जब प्रेमको धागो चुँडिन्छ त्यसपछि जिन्दगी अँध्यारो हुन्छ। त्यसैले मलाई त्यस अँध्यारोदेखि डर लाग्छ।  मलाई लाग्छ प्रेम त यसरी गरियोस् ताकी उसको दुनियाँमा आफ्नोमात्र राज होस् र आफ्नो दुनियाँमा उसको मात्र राज होस्। तिमीले गरेको प्रेम मेरो सुन्दरतालाई भाउ दिन, प्रशंसा गर्न रूप सुन्दर हुन्जेल उपयोग गर्न नहोस्।
मलाई लाग्छ तिमी मेरो सुख-दु:ख बाँडन चाहन्छौं। जीवनभर तिमी मेरो राम्रो नराम्रो व्यवहार सहन चाहन्छौं। तिमी हरपल म नजिक रहन चाहन्छौं। तिमीले बाहिरीरूप यौवन रहोस् या नरहोस् हरदम मलाई तिम्रै अँगालोमा राख्न चाहन्छौं। त्यसैले तिम्रो पवित्र प्रेममा लहसिए यो नै साँचो प्रेम हो भन्ने सम्झिएँ।
जिन्दगी पनि त परिवर्तनशील छ, यो मौसम जस्तै परिवर्तन भैरहन्छ। कहिले खुसीको बसन्त बहार हुन्छ। मनभरि सपनाहरू ढकमक्क फूल्न थाल्छन्। कहिले आँसुको वर्षात हुन्छ। कहिले पीडाको भेल बगिदिन्छ। कहिले दु:खको तुसारोले ढपक्कै छोपिदिन्छ। कहिले भविष्यको कल्पनाको तापले उकुसमुकुस हुन्छ। कहिले उमंगको आकाश यति सफा हुन्छ कि हरेक पल उत्सव नै उत्सबझैँ लाग्छ। कोही साँचो प्रेम नपाएर अभागी हुन्छन् त कोही साँचो प्रेम नचिनेर अभागी हुन्छन्।
तर म यति भन्न सक्छु कि तिमी प्रतिका मेरा चाहना र समर्पणहरु सच्चा हुन्। आकाशको जूनलाई स्पर्श गर्ने कल्पना गर्नु मेरो कुनै भूल होइन। तर आकाश र धर्तीबीचको दूरीको यथार्थतालाई स्वीकारेर गरेको अलौकिक प्रेमको यथार्थता सायदै कसैले छुटाउन सक्ला।
म तिमीलाई यही अनुरोध दोहोर्याउन चाहन्छु कि संसारको जुनसुकै पाटोमा रहेपनि हामी भावनात्मक रुपमा सधैँ सन्निकट एवं सान्निध्य रहिरहनेछौं। एउटा मीठो अनुभूतिमा नै सही तिम्रो भावनात्मक सामीप्यता पाएर रहरहरु अनायसै टुसाउन पुगेका छन्। मेरा मनका फूलहरु फक्रन थालेका छन्। आकाशको जून छुन खोज्नु मेरो ठूलो भूल हुन् सक्छ तर त्यसलाई हेरेर रमाउनु मैले मेरो अधिकार सम्झेकी छु। किनकी मेरो मन मन्दिरमा तिमी नै तिमी बसेका छौं र यसको पूजा नगरी बाँच्नुको कुनै सार्थकता छैन मसंग। प्रिय तिम्रो माया छ अनि मात्रै मैले मेरा अस्तित्व पाएको छु। तिम्रो मायाबिना त म शून्य हुनेछु। तिमी बिना बिल्कुल शून्यझैँ लाग्छ मलाई मेरो यो जिन्दगी नै। तिम्रो मायाबिना शरदमा झरेका पातहरुजस्तै हुन्छु म।
आज प्रणय दिवसको दिनमा तिमीलाई सम्झिँदा यसका सुरुवातकर्ताको इतिहास सम्झन मन लाग्छ। एक त्यस्तो प्रेम पूजारी जसले आफ्नो प्रेमको भिक्षा मागिरहेका थिए। उसलाई यो पाषाण हृदय भएको समाजले प्रेमको पक्ष लिएको हुनाले 'मृत्यु दण्ड' दिएको थियो,। बडो निष्ठुर तरिकाले फेब्रुअरीको १४ औँ दिनमा एउटा महान प्रेम पूजकलाई यो धर्तीबाट सदाका लागि विदा दिइएको थियो। इस्वी सम्वत् २६९ मा रोमनबाट यूरोपको कुना-कुनामा फैलिएको त्यो इतिहासले जुन प्रेमलाई बचाएको थियो, आज फेरि प्रेमको पवित्रतालाई कतिपयले कलंक पार्दैछन् सम्बन्धका नाउँमा। तर, प्रिय भ्यालेन्टाइन! हाम्रो प्रेम सम्बन्ध होइन।  किनकी म हरेक सम्बन्धमा स्वार्थ देख्छु। सम्बन्ध र प्रेम धेरै अलग कुरा हो। म प्रेमलाई सम्बन्धसँग जोडि्दन तर, सम्बन्ध प्रेममय भने बन्न सक्छ भन्नेमा विश्वास गर्छु।
प्रिय भ्यालेन्टाइन!
 तिम्रो र मेरो कुनै सम्बन्ध छैन, न त कुनै नाता नै छ। नाता सम्बन्धमा हुने प्रेममा कुनै न कुनै वासना मिसिएको हुन्छ तर हामी वासनारहित प्रेम गर्छौं। हाम्रो स्वार्थ मात्रै प्रेम हो, र त्यो प्रेमको उद्देश्य मात्रै प्रेम हो। आज राधा-कृष्ण मेरै अघि लुकामारी खेलिरहेका छन्, लैला मुजुन आफ्नै तालमा नाँचिरहेछन्। मुना र मदन बिछोडको बेदना सहदै छन्। मेरो भ्यालेन्टाइन हामी इतिहासमा सधै जीवन्त रहने, त्यस्तो प्रेमी बनौ जसले तिमी मलाई प्रेमील सलाम गरुन्। प्रेम नै सृजनाको स्रोत हो। संसारको धनी त्यही हो जसले प्रेम बाँढ्न सक् । यसर्थ भ्यालेन्टाइन तिमी र म मिलेर सबैलाई प्रेम बाढौं र हाँसीखुसीसाथ जीवन बिताऔं।

 
 

Sunday, January 31, 2016

मेरो जन्म दिन

0 राय सुझाबहरु
प्रतिकृया:- 

🎉मैले धर्ति टेकेको दिन🎉

हरेक दिन उदाउने
सूर्योंदयले
लालित्यको
अनमोल प्रकाश बोकेर
ल्याउने सुमधुर
एक बिहानी झैँ
एक शुभानी बिहानी
आज यस दिनले
मेरो आमाको प्रसव बेदना
याद दिलाउँछ मलाई
मुटु चस्स दुखेर आउँछ
ढुकढुकी बढ्न थाल्छ
लाग्छ,
यस धर्तिमा आएर
कति अधुरा काम बाँकी हुँदै
फेरि अर्को वसन्त सकियो ।

एकनाश बगिरहने
शान्त नदीझैं बगिरहेको
सुनसान समय
दुख र सुखका
सप्तरंगी ज़िन्दगानी
सम्झँदै
म बाल्यकालको
क्षितिज उघार्न पुग्छु
आमाको न्यानो काख सम्झन्छु
मेरो निधारमा चुमेका
आमाको न्यानो ओठका
वाफहरु महसुस गर्छु
त्यहि निधार छामेर
बाँकी जीवनको भाग्यरेखा
कोर्न म तल्लिन हुन्छु !

जिन्दगीको परिभाषा
खोज्दै जादा
कतै उज्यालो कतै अँध्यारों
कतै झरी कतै बादल
कतै उकाली कतै ओराली
कतै फूल कतै काँडा पाएँ
यसैमा नै मनमौजी रमाइरहें ।

Wednesday, January 27, 2016

मेरो कृति मर्दको मायाका पाठक प्रतिकृया

0 राय सुझाबहरु
प्रतिकृया:- 
मेरो कृति मर्दको मायाका  आत्मीय  पाठकहरु  र उहाँहरुले फेसबुक मार्फत दिनु भएका  पाठक प्रतिक्रियाहरु  जस्ताको तस्तै ..  यहाँहरु सम्पूर्णको सुझाव सल्लाह अनि प्रतिकृयाको लागि आभारी छु  !


मर्दको माया पुरुष प्रधान समाजमा नारी जीवनले परदेशमा भोगेका पिडाहरु आफन्त र समाजले गरेका इन्कारहरु जीवनसाथीले गरेका अबिश्वास र शंकाहरु छोराछोरीको यादमा एक्लै तड्पिएका पलहरु र परदेशी जीवन संगै उजाडिएका सपनाहरूको प्रतिबिम्ब हो -
त्यो मर्दको माया | Sunaulonepal.com

हामी देशबाट जति टाढा पुग्छौं उति हाम्रो देशप्रेम अझै गाढा बन्दै गईरहेको हुन्छ । हामी भूगोलको जहाँ जहाँ पुग्छौ त्यही त्यही हाम्रा कला साहित्य र सस्कृती पुर्याउछौ । अनि हामी भित्रका विभिन्न क्षमता प्रत्यक्ष वा परोक्ष रूपमा प्रस्फुटन गराइरहेका हुन्छौं । हामीलाई बन्द कोठा भित्र बसेर जीवन दर्शनका…
SUNAULONEPAL.COM





"मर्दको माया" कथासंग्रह एकपल्ट सबैले पढ्नु पर्ने पुस्तक रहेछ! साहित्प्रेमी साथीहरु पढ्न छुट्नु भएको छ भने अवश्य पढ्नु होला ! हार्दिक धन्यवाद भगवती दिज्जू मलाई पढ्नेअवसर जुटाईदिनु भयो! आगामी दिनहरुमा हजुरका अन्य पुस्तकहरु निकाल्दै जानुहोला शुभकामना ! बहिनीलाई पनि पढ्ने अवसर दिईरहनुहोला !



Fatik Thapa
3 hrsKathmandu, Nepal

साहित्यकार भगवती बस्नेतज्यूको 'मर्दको माया' पढ्नका लागि समय व्यवस्थापन गर्न भ्याएँ । मर्दले गर्ने मायालाई कथाकारले तेह्र वटै कथाहरूमा कसरी प्रस्तुत गर्नु भएको होला भन्ने खुलदुली खुब भयो मलाई पुस्तक पढेर नभ्याउन्जेल ! यस प्रसंगमा प्रस्तुत पुस्तकको 'मर्गलित' शीर्षकको कथा भित्र रहेको निम्न वाक्यहरू यहाँ जस्ताको तस्तै सार्ने अनुमति चाहन्छु:
मोसे आफ्नो मर्गलितको पार्थिव शरीरको सिरानमा बसेर बलिन्द्र धारा आँसु झारिरहेको थियो । उसले पनि निधार मुसार्दै 'मैले केही गल्ती गरेको भए मलाई माफ गर । हामीले जिन्दगीको ७१ बर्ष संगै बितायौं ।......कालले राम्रो मान्छेलाई नै पहिले लाने रहेछ' भनी लासमा घोप्टियो ।
नेपाली नारीले प्रवासमा छँदा भोग्नु परेको पीडाहरूलाई कथाहरूमा सुन्दरढंगले पस्किएको यो पुस्तक सबैका लागि पठनीय र संग्रहनीय छ । 'मर्दको माया' पढ्नेलाई सुनको माला, 'मर्दको माया' लेख्नेलाई फूलको र माला यो पुस्तक बाकुण्ठ जाला ! कथाकारलाई धेरैधेरै बधाई....


आज नइ प्रकाशनमा गएँ र डेड दर्जन किताप उपहार पाएँ । नरेन्द्र दाइ र इन्दिरा दिदीसँग साहित्य सम्बन्धि छलफल भयो । नइबाट प्रेमोपहार यी किताप आजैदेखि पढ्न सुरू गरियो र सुरूमा नै भगवती वस्नेतको 'मर्दको माया'ले तान्यो ।
Comments
Narayan Nirzal Bhandari बधाई छ दिदी , मेरो साटो पनि पढ्दिनु है ।।
Lilaraj Dahal पुस्तक पाउँदा खुशी हुने मान्छे पक्कै पनि असल , ग्यानी र निस्वार्थ हुन्छन भनेर एक बिद्वानले भनेका थिए ! साँच्चै हो रहेछ !!
Sabu Baskota सारै राम्रो
Usha Sherchan ओहो सुन्दर कार्य । मलाई पनि मन परेको पुस्तक हो Bhagawati Basnetबहिनीको यो पुस्तक !



लामाे प्रयास पछि फेला परेकाे पुस्तक मर्दकाे माया कथा सङ्ग्रह अबकाे केही समय मेराे साथि हुनेछ । कथा सर्जक डायस्पाेरामा स्थापित प्रख्यात नारी हस्ताक्षर भगवती बस्नेत हुन् । सुयाेग्य श्रष्टाकाे कृति प्रकाशन गर्ने प्रकाशकलाई पनि धन्यवाद । चर्चित कथाकार माया ठकुरीका अनुसार भगवती बस्नेतकाे मर्दकाे माया´ प्रेम, समर्पण र धाेकाकाे कथा हाे । यिनै भावनाकाे गहिराईमा डुबुल्कि मारिन्छ अाज ।
2 comments
Comments
Bhagawati Basnet किताब हात परेर पढ्न लाग्नु भएको कुराले पुलकित भएँ !पढेर सकेपछि सुझाव सल्लाह पाउँ !
LikeReply15 hrs
Surya Prasad Koirala मनाेवैज्ञानिक कथा लेख्नु हुँदाे रहेछ । गुरु प्रसाद मैनाली र बिश्वेश्वर प्रसाद काेइराला जस्तै ।
UnlikeReply12 mins
Bhagawati Basnet

Write a reply...



भगबती दिदी को "मर्दको माया " आधी पूराए  पढेर अतिनै मार्मिक र मनै चटक्क पार्ने समाज भित्र "म पुरुष " भन्ने भनाउदा हरुको कोमल अनि  मायाको खानि मामाताको देबिलाई ढुङ्गाको मुटु भएको बास्नामा  रमाउने पुरुष भनाउदाको नाङो यथार्थता चित्रण गरेको छ कर्मश ....
( स्मरण :पुरुष र नारी भनेको "एक रथ को दुई पाङ्रा जस्तै हो " साथ बिना अघी बडन सक्दैन चाहे ऊ जिबन साथी होस या प्रेमी होस या शुभ चिन्तक "हामro समाजमा एसता पनि छन ढुङा को मुटु भएको राबण जस्तो र कोमल हृदय भएका पत्नी प्रेमी राम जस्ता "

Padam Nepal with Bhagawati Basnet.
"जहाजको झ्यालबाट देखिएको दृश्यमा नेपाल जति टाढा हुँदै जान्थ्यो उति नै आफ्नो अभावमा ति नाबालक छोराछोरीहरु कसरी हुर्केहोलान् भन्ने चिन्ताले मनमुटु हुँडुलिन्थ्यो ।"
-'असोचनिय मोड' कथाबाट
कथा संग्रहकी लेखिका आफु स्वयंम लामो समयदेखि आफ्नो घरदेस, सन्तान अनि आफन्तहरुदेखि टाढा पर......देसमा रहेकीले होला या परदेसी भूमिमा रचिएकाले होला भगवती बस्नेतजीको तेश्रो संग्रह 'मर्दको माया' भित्रका तमाम कथाहरुमा जिन्दगीका आरोह /अवरोहहरु पार गर्दै परदेसी भूमिमा कठोर सङ्घर्ष गरिरहेका नेपाली नारीहरुका सुक्ष्म जिजीबिषाहरु छन् । कतै प्रेम छ, समर्पण छ, बिश्वास छ त कतै अभिलाषाहरु छन् भने कतै बिरह अनि बेदनाहरु छरपष्ट भएर पोखिएका छन् अक्षरहरु भएर ।
देसको दर्दानक राजनैतिक अश्थिरता अनि बेरोजगारीको समस्याले ग्रसित नेपाली युवाहरुको जमात बिदेस पलायन पश्चात देसले भोग्नु परेको दुर्गति अनि यस्तो अवस्थामा श्रीमान-श्रीमति एक अर्कादेखि टाढा रहनुपर्दाको दुखद स्थितिमा उनीहरू बिचको अबिस्वासका कारण उनीहरुको पुर्ण परिवारको संरचना भत्किएर परिवारको स्वरुपनै बिग्रेका तथ्यहरू पनि भेटिन्छन् कतै कथाहरुमा । यो हाम्रो वर्तमान समाजले भोग्नु परेको यौटा नमिठो सत्य पनि हो । यस अर्थमा पनि कथाहरु यथार्थपरक छन् ।
इन्दिरा प्रसाई दिदीको भूमिका लेखनले कितावलाई अझै पठनिय बनाएको छ । समग्रमा भन्नुपर्दा आजका नारीहरुले परदेसमा भोग्नु परेको सास्ती, पीडा अनि ब्यथाहरुले भरिएको कथा छ मर्दको मायामा ।