Friday, January 7, 2011

प्रतिकृया:- 
गजल

अनन्त लम्साल



शीर माथि बोझ बोकी,अश्रुनदी तर्न सक्छे।

जननी ऊ फूलिदिन्छे,तेरै निम्ती झर्न सक्छे।।

कयौँ गल्ती माफ गर्दै, सुमार्गको रेखा कोरी ,
तैँले हिँड्ने बाटाभरि,जून टिपी छर्न सक्छे।


संसारै हो सन्तती त, सुख-दु:ख भोली-आज,
बिर्सिएर देव सारा, तेरो पूजा गर्न सक्छे।


बगाएर रातो-दिनै, आँखाबाट मेची काली ,
मुटुभित्र ममताको ,पोखरी त्यो भर्न सक्छे।


ऊस्का लागि दु:ख के छ?,तेरो हाँसो-खुशी सामु,
सन्ततीकै निम्ती आमा, सयौँ चोटि मर्न सक्छे।।

No comments:

Post a Comment

आफ्नो अमूल्य राय,सुझाव तथा टिप्पणीहरु यहाँ छाडिदिनुहोला...▼
Please leave your Comments here...▼